Stoffen met een zeer lage emissiviteit, zoals hoogglanzende metalen, reflecteren omgevingsinfraroodstraling sterk en zenden minder effectief hun eigen elektromagnetische golven uit. Als je bijvoorbeeld een infraroodthermometer met een vaste emissiviteit op een roestvrijstalen pan richt, zal de meting onjuist zijn, omdat glanzend metaal de omgevingsstraling beter reflecteert dan dat het zijn eigen infraroodstraling uitzendt.

Sommige infraroodthermometers hebben een vaste emissiviteitsinstelling (meestal 0,95 of 0,97) om de bediening te vereenvoudigen en ze geschikt te maken voor de meeste organische materialen, waaronder vrijwel alle voedingsmiddelen. Andere infraroodthermometers hebben een instelbare emissiviteitsinstelling, zodat u de thermometer nauwkeuriger kunt afstemmen op het type oppervlak dat u meet, met name bij het meten van niet-organische materialen.